Martine van Wolfswinkel

Een van de redenen waarom ik mij in de zomer voornam om het Marskramerpad te gaan lopen was dat ik het vakantiegevoel nog wat langer wilde vasthouden. En dan niet alleen in die eerste paar weken na de zomervakantie, maar het hele jaar door. Tot nu toe lukt dat aardig. Mijn vaste voornemen om elke vrijdag te gaan wandelen geeft mij elke week het gevoel dat ik een dag vakantie heb. En natuurlijk lukt het ook weleens niet. Omdat ik thuis niet weg kan, omdat er andere dingen zijn die echt moeten gebeuren, of omdat het erg slecht weer is. Maar alleen al dat voornemen om die ene dag vrij te houden om te gaan wandelen, doet meer dan ik had kunnen denken.

Uit een onderzoek uit 2016 blijkt dat mannen en vrouwen in Nederland ongeveer evenveel vrije tijd hebben (de tijd die overblijft na werk en zorgtaken). Maar vrouwen ervaren in hun vrije tijd minder ontspanning, omdat ze ook dan ‘gericht blijven op de wensen en het welzijn van anderen’. Daarnaast brengen ze veel van hun vrije tijd door in aanwezigheid van hun kinderen, en is er de druk die wordt veroorzaakt door emotion work: het in je hoofd bezig zijn met wat er allemaal nog moet gebeuren en met de zorg voor andere gezinsleden. Heel herkenbaar, wat mij betreft.

Het is dan ook best een stap om dat los te laten en gewoon een hele dag weg te gaan. Om te wandelen. En dat niet één keer, maar elke week. Want natuurlijk zijn er elke week wel dingen die moeten gebeuren, klussen die blijven liggen, rekeningen die betaald moeten worden, mails die op een antwoord wachten, kinderen die nieuwe kleren nodig hebben en ga zo maar door. Maar ik kies er bewust voor om dat te laten liggen. Want er komt echt wel een ander moment om die dingen te doen. Maar er komt geen ander moment om die dingen te doen die ik zelf wil doen. Die tijd moet ik koesteren en ‘bewaken’.

Wat mij betreft is het ook een statement. Een verzet tegen een economie of maatschappij die van ons lijkt te vragen dat we altijd nuttig en productief moeten zijn. Een verzet tegen de (geïnternaliseerde) verwachting dat je als vrouw, en zeker als moeder, altijd beschikbaar moet zijn voor je gezin of voor andere mensen die van je afhankelijk zijn. En een positieve keuze voor vrijheid, bewegen, buiten zijn en genieten.

Dat ik deze keuze nu kan maken, heeft ook te maken met de levensfase waarin ik zit. Met twee kinderen op de middelbare school en één uit huis en aan het studeren, ben ik thuis minder nodig en zijn de zorgtaken minder intensief dan in een gezin met kleine kinderen. Maar ik ben ervan overtuigd dat vrijwel iedereen ervoor kan kiezen om elke week een moment van vakantie in te plannen. Misschien niet een hele dag, maar wellicht een halve dag, of een paar uur.

Denk er maar eens over na en kies een moment in je week waarop je écht vrij wil zijn. Wat ga je doen met die tijd? Wat geeft jou dat vakantiegevoel? Plan het in en ga het doen. Het zal je goed doen!

Volg mijn wandeling dwars door Nederland op Strava, Facebook of Instagram.