Ik vertrek tegen beter weten in. Ik heb al een paar dagen last van hoofdpijn en voel me niet heel fit. Maar ik móet er even uit. Als ik te lang niet wandel, word ik onrustig en wil ik weg. Even alleen zijn, in de natuur, met niet meer dan een tas op mijn rug.
Vandaag loop ik een etappe van het Nederlands kustpad. Van Den Haag Centraal naar Katwijk aan Zee. De route loopt grotendeels door het prachtige duingebied Meijendel. Ik kijk er naar uit om daar een dag door te brengen. Het weer lijkt goed. Niet te koud, geen regen. In de middag meer wind, maar die heb ik dan in de rug.
Ik neem de tram naar het station, maar stap een halte eerder uit, zodat ik nog even langs de Decathlon kan gaan voor een kleine aanvulling op mijn uitrusting. Maar ik ben te vroeg; de winkel is nog dicht. Geen nood, de belangrijkste dingen heb ik bij me. Zo begint mijn wandeling niet bij het station, maar vanuit het centrum van Den Haag.
Vanaf daar gaat de wandeling de A12 over, het Haagse Bos in. Zo laat ik letterlijk de drukte van de stad achter me. Het wordt steeds stiller, op het zingen van de vogels na. Die hebben duidelijk de lente al in de bol. Ik passeer Huis ten Bosch, waar de koninklijke familie resideert. Er wappert geen vlag; misschien zijn ze op skivakantie. Even later loopt het pad langs de Amerikaanse Ambassade. Duidelijk een dure buurt.
Op mijn wandelkaartje staat een veelbelovend koffie-icoontje, maar het theehuis op Landgoed Clingendael is helaas nog gesloten tot 29 maart. De koffie moet dus nog even wachten.
Na Clingendael gaat de route via een ecoduct nog een laatste provinciale weg over, om vervolgens uit te komen in Meijendel. Een heerlijk open duinlandschap, met hier en daar wild vertakte eikenbomen, gevormd door de zeewind. De zon breekt door en het warmt lekker op. Ik merk dat ik te warm gekleed ben, met een merinowollen legging nog onder mijn toch al warme wandelbroek.
Het restaurant bij het bezoekerscentrum is wél open, maar ik maak alleen gebruik van het toilet en eet wat boterhammen op een bankje in de zon.
De route door Meijendel gaat verder over een wandelpad langs een fietspad. Het gaat glooiend op en neer en ik kom in een prettig wandelritme. In een boom langs het pad fluit een vogel. Ik herken niet meteen wat het is en laat Merlin BirdID even meeluisteren. Het blijkt een boomleeuwerik te zijn. Boven in een boom fluit hij zijn weemoedige liedje. Ik realiseer me nu dat ik dit vandaag al een paar keer eerder heb gehoord.
Meijendel gaat over in Ganzenhoek. Ik heb er inmiddels z’on 16 km op zitten, maar ik voel me nog goed. Zoals voorspeld begint de wind toe te nemen. Het is een frisse wind, die ik gelukkig grotendeels in de rug heb. Na nog een korte stop om weer wat boterhammen te eten loop ik verder.
De route wordt nu ineens een een stuk avontuurlijker. Het gaat dwars door de duinen, over zandpaden en door duinvalleien die half onder water staan. Ik ben blij met mijn waterdichte schoenen, want op sommige stukken is het pad verdwenen onder de plassen. Vanaf de hoge toppen is het uitzicht prachtig. Katwijk aan Zee komt al in zicht.
De laatste kilometers zijn zwaar. De hoofdpijn – die ik had onderdrukt met een pijnstiller – komt nu in alle hevigheid terug. Ik ga nog even op een bankje zitten en spreek mijn nootrantsoen aan. De zoute noten en een paar stukjes chocola geven me weer wat energie.
Als ik uiteindelijk de boulevard van Katwijk aan Zee bereik staat daar een cafétje met de wonderlijke naam Kattukkerzandt. Het ziet er gezellig uit en ze blijken er goeie koffie te hebben. Ik knap ervan op om even te zitten en ook de brownie bij de koffie doet me goed. Vlakbij is een bushalte, waar ik de bus naar Leiden neem en vanaf daar de trein terug naar Den Haag.
De wandeling in het kort
- Route: Nederlands Kustpad deel 2, etappe 03
- Afstand: 23.5 km
- Gelopen op: dinsdag 20 februari 2024
- Kosten: tram, trein en bus €8,67; koffie met brownie & fooi €9,00
- Uitrusting: kleine rugtas, Vivobarefoot wandelschoenen en winter wandelkleding. Zie ook mijn wandelpagina.
Martine van Wolfswinkel 
Plaats een reactie