Een vriendin die ik leerde kennen toen we in Tanzania woonden, deelde eens een wijs advies met mij en de andere vrouwen uit onze Bijbelstudiegroep. Deze groep betekende veel voor mij – we deden meer dan Bijbelstudie, we deelden vooral ons leven met elkaar. En ook al wonen we nu verspreid over de hele wereld, ik denk dat ik wel kan zeggen dat we vrienden voor het leven zijn geworden.
Op een van onze wekelijkse bijeenkomsten deelde iemand uit de groep haar frustratie dat het maar niet lukte om de dingen te doen die ze graag wilde doen, naast de zorg voor haar kinderen, haar werk en vrijwilligerswerk in de kerk. Mijn wijze vriendin gaf haar, en ons allemaal, toen het volgende inzicht mee. Iemand had haar ooit gezegd dat je niet meer dan drie dingen tegelijkertijd echt goed kunt doen. En dat kunnen in de loop van je leven telkens drie andere dingen zijn, afhankelijk van de fase waarin je zit en of je (kleine) kinderen hebt bijvoorbeeld. Maar als er meer dan drie dingen tegelijkertijd je tijd en aandacht vragen in je dag, je week, je leven, dan gaat het ergens vastlopen.
Dat inzicht heb ik altijd onthouden, en ook regelmatig toegepast. Het helpt om zo nu en dan even pas op de plaats te maken en te kijken of je niet teveel dingen doet. Of je misschien iets moet loslaten voordat je aan iets nieuws begint.
Ik hou er zelf erg van om veel verschillende dingen te doen. Zo doe ik niet elke dag hetzelfde werk. Maar ook heb ik in de loop van mijn leven heel veel verschillende dingen gedaan. Dat past helemaal in het profiel van een ‘creatieve generalist’ zoals Emilie Wapnick dat beschrijft in haar boek Hoe word je alles? dat ik las in 2024.
Toch gaat het mis als je je tijd en je aandacht moet verdelen over teveel verschillende dingen. Dus heb je een gezin en een baan, dan is er volgens dit inzicht nog ruimte voor één ander ding om je tijd aan te besteden. Bijvoorbeeld (intensief) sporten. Of vrijwilligerswerk, een cursus fermenteren of wekelijks je eigen brood bakken. Ik noem maar wat. Maar dat allemáál doen gaat de meeste mensen niet goed af.
Wat zie ik als ik nu op die manier naar mijn leven kijk? Klopt dat dan nog een beetje? De drie ‘grote’ dingen waar ik mijn dagen mee vul zijn werk, vrijwilligerswerk en de zorg voor ons gezin (inclusief het huishouden).
Werk betekent voor mij onderdeel zijn van het winkelteam van Rechtstreex én het organiseren van natuurwandelingen voor expats met mijn bedrijf Rewildyourself.nu (of zijn dat stiekem al twee dingen?).
Vrijwilligerswerk doe ik als boekhouder (incl. ledenadministratie) van onze autodeelcoöperatie DEEL. We hebben inmiddels meer dan 110 huishoudens in de coöperatie en zo’n 15 auto’s in beheer, dus daar komt aardig wat werk bij kijken.
En dan nog ons gezin, wat met nog één kind thuis lang niet meer zo druk is als vroeger. Maar er moet alsnog worden gewassen, gekookt, opgeruimd en schoongemaakt. En die ene 15-jarige tiener die nog thuis woont blijkt best veel aandacht en tijd nodig te hebben (en veel was te produceren).
Tot zover is het allemaal goed te doen. Maar eigenlijk wil ik altijd méér. Toch nog die ene cursus volgen, wekelijks minstens twee keer hardlopen, elk weekend een lange wandeling maken, grote opruim- of klusprojecten in huis beginnen, meer boeken lezen en… vaker schrijven. En dan ben ik telkens weer verbaasd dat dat niet allemaal lukt. Maar ja, het is ook niet zo gek. Want ik doe die Drie Dingen al. En als ik ze goed wil blijven doen, is er voor andere dingen niet zoveel ruimte.
Mezelf kennende zal ik toch altijd blijven proberen meer te doen. Ik zal telkens weer aan nieuwe dingen beginnen. En dan ook onvermijdelijk weer met andere dingen moeten of willen stoppen.
Vandaag heb ik in elk geval dit stukje getikt. En wie weet volgen er meer…
Martine van Wolfswinkel 
Plaats een reactie