Martine van Wolfswinkel

Wat is er nu eigenlijk zo fijn aan wandelen? Wat is de lol van een hele dag lopen? Dat heb ik me de laatste tijd wel afgevraagd – waarom ik er elke keer weer zo naar uitkijk om mijn wandelschoenen aan te trekken en op pad te gaan.

Net als iedereen (vermoed ik) heb ik soms geen idee wat ik aan het doen ben, welke kant ik op zal gaan en wat mijn bestemming is. Als ik een dag wandel, is dat wél duidelijk, al is het maar voor die ene dag. Ik stel mijn begin- en eindpunt vast, volg de aanwijzingen van de routegids en de markeringen langs het pad, en ben de hele dag maar één ding aan het doen: lopen. Heerlijk duidelijk! En terwijl ik dat doe, heb ik ook nog eens de tijd om rustig over die andere vragen te mijmeren. Zit ik nog wel op de goede weg, of is het tijd een andere richting in te slaan? En hoe zou dat pad er dan uitzien?

Bovendien ben ik tijdens het wandelen de hele dag buiten. Dat was voor mij altijd vooral iets van de zomer: met mooi weer ben je buiten. Ook kamperen we dan graag als gezin. Maar na het kampeerseizoen gaan de kampeerspullen in de opslag, tot het volgende jaar. En daarmee komt er ook een einde aan het buitenleven. Maar dat is eigenlijk heel jammer!

In alle seizoenen buiten kunnen zijn ben ik daarom steeds meer als een uitdaging gaan zien. Het helpt niet mee dat ik altijd al een koukleum ben geweest. De confrontatie met kou, nattigheid en donkere dagen heb ik lange tijd weten te vermijden door dichter bij de evenaar te wonen. Op zo’n 10 graden zuiderbreedte zijn dag en nacht het hele jaar door ongeveer even lang, is het nooit echt koud en leef je meer buiten dan binnen. Dat paste mij wel.

Terug in Nederland was mijn strategie om de winter maar een beetje ‘uit te zitten’ in afwachting van mooier weer. Niet zo handig, want de herfst/winter duurt in Nederland nogal lang. Dus keer ik het nu om: ik laat me niet door een beetje kou of slecht weer uit het veld slaan, ik zorg ervoor dat ik het met de juiste kleding toch een hele dag buiten uit kan houden. Of in elk geval die uren dat ik aan het wandelen ben. Voor het komend seizoen heb ik daarom alvast geïnvesteerd in twee dingen: een warmere wandelbroek (van mijn favoriete merk Fjällräven) en een thermoshirt van Merinowol (van Icebreaker). Daar ga ik volgens mij heel veel plezier van hebben, zeker nu het ineens een stuk kouder is geworden.

In huis oefenen we alvast met wennen aan de kou. De verwarming staat nog niet aan, en de thermostaat wijst nu slechts 17 graden aan. Ook dan komt zo’n thermoshirt goed van pas 🙂