Martine van Wolfswinkel

Vanuit mijn hangmat kijk ik uit over een meertje waar wilde eenden zwemmen met hun jongen. Af en toe roept een meerkoet er schel doorheen. Verder is er niets dat de ochtendstilte verbreekt. Tot de eerste kinderen op de camping wakker worden. Langzaam komt het leven weer op gang. De vissers gooien hun hengels uit en de eerste supboards verschijnen op het water. We zijn op vakantie!

Behalve enorm genieten van de rust, het buitenleven en alle plantjes, vogels en insecten die ik hier kan spotten, gebruik ik de vakantie ook graag om wat dingen op een rijtje te zetten. Een inventarisatie van de dingen die ik doe, waar ik mee door wil gaan, waar ik mee wil stoppen en waar ik juist meer ruimte voor wil maken.

Eén van de moeilijkste dingen van terugkomen uit het het buitenland was dat ik hier geen rol had. Niemand had mij nodig of zat op mij te wachten, behalve mijn gezin. Ik herinner mij nog de reclameborden langs de weg in Den Haag: ‘Niemand heeft je nodig’. Maar dan met een kruis door de N. Dat was een oproep om buddy te worden van het Buddy Netwerk Den Haag. Daar was ik wel gevoelig voor. Ik wilde die N ook wel doorstrepen voor mezelf. Het was niet het juiste moment, maar ik overwoog zelfs mij daarvoor aan te melden. Zo sterk was mijn behoefte om nodig te zijn.

Fast forward vierenhalf jaar later heb ik zoveel te doen dat ik mijn dagen wel twee keer kan vullen. Wat een geluk! Maar daarom ook een goed moment om eens te kijken wat mag blijven, en waar ik mee wil stoppen. Zodat er ruimte komt voor nieuwe dingen. En dat kan alleen door nee te zeggen tegen dingen die niet meer passen of waar ik geen energie (meer) van krijg.

Vanuit mijn hangmat oefen ik mij zo in de kunst van het nee zeggen. Zodat ik in het nieuwe seizoen ook weer volmondig en weloverwogen ja kan zeggen tegen wat beter past. En niet zozeer omdat ik nodig ben, maar vooral omdat ik er plezier in heb.

Waar zeg jij nee tegen deze zomer?