Opeens heb ik het weer te pakken, de zin in hardlopen. Aan mijn training voor de CPC 10 km in maart dit jaar hield ik een vage voetblessure over, met pijn die bij elk hardlooprondje erger werd. Daarom besloot ik maar even helemaal te stoppen met rennen – gelukkig kon ik nog wel wandelen. Bovendien was ik druk met mijn nieuwe werk bij Odin en het vinden van een nieuw ritme daarin.
En toen kwam de zomervakantie. Het eerste wat ik altijd doe als we op onze vakantiebestemming aankomen is een goede wandelkaart kopen, waarop je de routes kan zien die je in de omgeving kan lopen. We zaten aan de voet van de Alpen in Frankrijk en Italië, dus wandelmogelijkheden genoeg. Het was alleen wel erg warm en de meeste wandelingen hadden behoorlijk wat hoogtemeters. Ondanks mijn toch wel goede wandelconditie viel het me erg tegen hoeveel moeite en energie het me kostte om in de bergen te wandelen. Het ontbrak me aan kracht en uithoudingsvermogen.
Vervolgens stootte ik ook nog eens heel hard mijn kleine teen, waardoor ik een week lang nauwelijks kon lopen. Het gaf mij al met al genoeg tijd en aanleiding voor wat bezinning. Want ik wilde sterker en fitter zijn, en alleen wandelen is daarvoor blijkbaar niet genoeg. Bovendien is krachttraining belangrijk als je ouder wordt, om te voorkomen dat je spiermassa en kracht verliest. Maar om nou lid te worden van de sportschool…
Op zoek naar iets wat wél bij mij past, kwam ik terecht bij Sally McRae (ook wel bekend als @yellowrunner). Zij is een Amerikaanse ultrarunner en heeft dat lang als professional gedaan. Ze is daarnaast ook coach en trainer en heeft een podcast. Ze is niet alleen super inspirerend, maar ook heel sterk. Haar benadering van hardlopen is dat het trainen van kracht, flexibiliteit en balans daarbij essentieel zijn. Het maakt je een betere hardloper én het voorkomt blessures. Mijn interesse was gewekt.
Door het luisteren naar haar podcast kwam ik er achter dat ze ook nog eens een trainingsapp ontwikkeld heeft, met verschillende programma’s die hardlopen en krachttraining combineren. Eenmaal terug van vakantie besloot ik daar dan maar voor te gaan. Helemaal opnieuw beginnen met hardlopen, maar dan gecombineerd met krachttraining en andere oefeningen die het lopen ondersteunen. En niet om dan mee te kunnen doen aan een grote hardloopwedstrijd op de weg, maar om weer lekker te kunnen trailrunnen. Om mezelf een doel te stellen heb ik me ook maar meteen opgegeven voor de Lage Vuursche Trail op 7 november, voor de afstand van ruim 10 km.
De uitgangspunten van Sally McRae zijn eenvoudig, en gericht op consistent trainen. Het gaat om het trainen van je lijf én je brein. Zeker als het lastig wordt, is wat je dénkt over wat je kan en over hoe je je voelt minstens zo belangrijk als wat je daadwerkelijk aankan. Haar lijfspreuk is dan ook Choose Strong. Kies je voor opgeven, of voor toch nog even doorgaan? Kies je voor helemaal niet trainen vandaag, of toch een paar oefeningen doen? Je hebt altijd een keuze en je kunt altijd íets doen. En: bewust kiezen voor rust en herstel is ook een valide optie. Kort gezegd komt het hierop neer:
- Something is better than nothing
- Done is better than perfect
- Strength is for life
Mocht je nu al afhaken omdat dit klinkt als optimistische you-can-do-it Amerikaanse taal, oordeel dan niet te snel. In haar boek vertelt Sally over haar jeugd waarin ze weinig kansen kreeg en door haar vader fysiek en mentaal mishandeld werd. Bij het lezen van haar verhaal liepen me de rillingen soms over de rug. Ze reflecteert op de momenten dat ze ondanks alles wél de keuze had om weer op te staan en verder te gaan. En daar inspireert ze nu weer andere mensen mee.
Sinds eind augustus volg ik een van de trainingsprogramma’s uit de app van Sally McRae. Het is me volgens mij nog nooit eerder gelukt een programma zo consistent vol te houden. Ik denk dat het komt door de afwisseling van hardlopen en krachttraining. Geen enkele training is hetzelfde. Soms is het een circuit waarin hardlopen wordt gecombineerd met allerlei oefeningen, dan weer een training die begint met krachttraining en eindigt met een rondje hardlopen, of andersom. En één keer per week is het Long Run Day. Het helpt ook heel erg dat je elke dag iets kan afvinken, zelfs als het een rustdag is. Het is in elk geval een groot verschil met de trainingsschema’s die ik eerder volgde, waarbij je drie keer per week een langere of kortere afstand loopt, hooguit afgewisseld met wat snelheidstraining. Dan is uitstellen als je een keer geen zin hebt of te moe bent veel makkelijker.
Of ik er al sterker door geworden ben weet ik niet, maar meer spierpijn heb ik wel. En ook telkens weer ergens anders, dus het zal wel iets doen. Om die arme spieren een beetje te ondersteunen neem ik elke dag creatine. Het is een beetje een hype, maar omdat ik nu meer sport én vrouw ben én boven de veertig en ook nog eens plantaardig eet, val ik wel in de groep mensen die er baat bij zou kunnen hebben. Alle beetjes helpen, tenslotte.
Hoe enthousiast ik nu ook ben, de vraag is wel hoe lang ik het dit keer ga volhouden. Is het een bevlieging, of word ik een echte trailrunner? De tijd zal het leren. Het eerste doel is om op 7 november fit en goed voorbereid aan de start van de Lage Vuursche Trail te staan.
April 2026 – Wandelend in het Mullerthal kreeg ik al zin om over die paden hard te lopen.
Martine van Wolfswinkel 
Plaats een reactie